rātrau śyāmalayā saha vikrīḍitaḥ kṛṣṇasya gotra-skhalane jāte tasyā amarṣa-bhara-jāta-stabdhatāṁ kācit tat-sakhī sva-sakhīṁ prati kathayati |
parivartitaṁ he śyāmale iti vaktavye anyasyāḥ kasyāścin nāmnā sambodhanāt vinirmitaṁ gotraṁ yasyāṁ giri tāṁ giraṁ vāṇīṁ niśamayya śrutvā deva-yoṣit devāṅganā sā yathā deva-jātitvān nirnimiṣākṣī nimeṣa-śūnyā tathā chāyayā pratibimbena rahitā bhavati, tadvad iyaṁ śyāmalā stabdha-netrā kāntyā tyaktā vivarṇā cāsīd ity arthaḥ |
atra nirmineṣākṣīti viśeṣaṇaṁ tasyā stabdhatva-vyañjakam |
chāyā sūrya-priyā kāntiḥ pratibimbam anātapaḥ iti nānārthaḥ ||