nirgranthā jijñāsita-granthebhyo nirgatāḥ |
yad uktam—yadā te moha-kalilaṁ buddhir vyatitariṣyati |
tadā gantāsi nirvedaṁ śrotavyasya śrutasya ca ||
[gītā 2.42]
yad vā granthir eva granthaḥ, nirgatāhaṅkāra-granthayaḥ |
yad uktaṁ—bhidyate hṛdaya-granthiḥ [bhā.pu. 1.2.21] iti |
yad vā, vidhi-niṣedha-granthātītāḥ |
yad uktaṁ—cared avidhi-gocaraḥ [bhā.pu. 11.18.28] iti |
tathābhūtā api ahaitukīṁ phalābhisandhi-rahitāṁ bhaktiṁ kurvanti |
bhaktyā jñānaṁ jñānātīto’pi bhaktir ity ūruḥ |
śreṣṭha eva kramo yasmāt tasmin |
nanūnmuktiḥ muktānāṁ kiṁ bhaktyā nirgranthānāṁ kiṁ bhakti-granthena śrī-bhāgavatana nirabhimānānāṁ kiṁ punaḥ sevya-sevaka-lakṣaṇenābhimānena vidhi-niṣedhātītānām, kiṁ punaḥ śrī-bhāgavatoktena bhakter vidhinety ādi sarvākṣepa-parihārārtham āha—itthaṁ-bhūta-guṇa iti |
itthaṁ-bhūta ātmārāmāṇām apy ākarṣaṇa-śīlo guṇo yasya saḥ |
tena mūlata eva bhakti-prādhānyābhyāsena vā mad-guṇānubhava eṣām astv iti sanakādiṣu bhagavat-kṛpayaiva śrī-kṛṣṇa-guṇānubhavo mat-sutasyāstv iti śrī-śuke vyāsasyeva bhagavato bhaktānāṁ vā kṛpayā yair ātmārāmais tad-guṇānubhava-yogyatā labdhā ta evāhaitukīṁ bhaktiṁ kurvanti, anye ātmārāmāḥ sāyujyārthaṁ bhaktiṁ kurvantīty ahaitukī-padavyāvṛttir anusandheyā |
brahma-bhūtaḥ prasannātmā na śocati na kāṅkṣati | samaḥ sarveṣu bhūteṣu mad-bhaktiṁ labhate parām ||
bhaktyā mām abhijānāti yāvān yaś cāsmi tattvataḥ | tato māṁ tattvato jñātvā viśate tad-anantaram ||
[gītā 18.54,56]