pūrva-padye saty api dvayor evādhika-sukhe spaṣṭaṁ harer eva sukhātiśayo darśitaḥ |
samprati tu tat sukhaṁ dvayor evāviśeṣeṇāha—yathā veti |
narmotseketi pūrvavat tayoḥ rahaḥ-krīḍā-vinodaṁ bahiḥ-kuñjataḥ vṛndā dṛṣṭvā paurṇamāsī-samīpe sānandam āvedayati |
vraja-nāgarī-rati-guroḥ śrī-kṛṣṇasya tathā gāndharvikāyāḥ śrī-rādhāyāś ca iyaṁ kathyamānā krīḍā kartrī suratotsavāt samprayogajānandād api sakāśāt bhūyiṣṭhaṁ pracuraṁ sukhaṁ vitene vistāritavatī |
kiṁ-bhūtaṁ sukhaṁ ? navāsvādyaṁ navam atyutkṛṣṭam āsvādyam āsvāda-yogyaṁ ca tathā tat |
tāṁ krīḍām eva prapañcayati—narmaṇām utseka upacayas tasmin kalā cāturīti kṛṣṇasya |
tathā bhruvor vibhramaḥ viśeṣato ghūrṇanaṁ vilāso vā |
kiṁ-bhūtaḥ ? dṛg-añcalena caṭulāpāṅgena camatkārīti śrī-rādhāyāḥ |
tathā saṁvyānasya śrī-rādhāyā uttarīyasya vikarṣaṇe viṣaye caṭulatā kara-cāñcalyam iti śrī-kṛṣṇasya |
tathā karṇotpalena karaṇena āhatiḥ śrī-kṛṣṇaṁ prati tāḍanam iti śrī-rādhāyā iti ||