pūrva-padye sakhyā veṇu-māhātmya-mātra-kathanena māna-tyāgasya sandehāpāta-śaṅkayā nāyikā-vākyenaiva tasya spaṣṭa-darśanāyodāharaṇāntaram āha—yathā veti |
kācin mānavatī vraja-sundarī śrī-kṛṣṇa-veṇu-rava-śravaṇataḥ sraṁsamāna-māna-vaibhavā satī māna-grahaṇopadeṣṭrīṁ vāma-svabhāvāṁ kāñcit sva-priya-sakhīṁ sākṣepam āha |
mānasyopādhyāyī he mānopadeśācārye he sakhi ! me mama śruti-dvandvaṁ karṇa-yugalaṁ rundhi āvṛṇu |
nanu mānas tāvan manaso vṛtti-viśeṣaḥ, ata eva mano-nirodhenaiva tasyāvasthānaṁ sukhena bhavati |
śruti-nirodhena kathaṁ vā sa tiṣṭhatu ? tatrāha—ayam iti |
ut uccaiḥ cāṭayati bhedayati sarva-sambandhato viramayya svāśrayaika-niṣṭhaṁ karotīty uccāṭanaś cāsau mantraś ca taṁ, caṭa-sphuṭa bhede curādiḥ |
ayaṁ veṇur iti tad dhaneḥ spaṣṭa-śravaṇāt ṣd iva sphuraṇena |
kiṁ-bhūtaḥ ? siddhaḥ yogīśa-viśeṣaḥ |
asamasta-rūpakam idaṁ, veṇur eva siddha ity arthaḥ |
vane iti siddhānāṁ tatrava satatāvasthāna-prasiddheḥ |
paṭhati vyaktaṁ vaktīti tatra sakhyāḥ sandehaṁ nirasyantī vartamāna-prayogeṇa ca dṛḍha-pratītiṁ cāpādya svasya tat-savidhābhisāre kālāyayāsahatvaṁ dhvanitam ||