Premabase · Śrīmad Bhāgavatam · Canto 1 · Chapter 3
Show
SanskritHindiEnglish
Script
IASTदेवनागरीবাংলা
Commentary
MadhvācāryaŚrīdharaJīvaViśvanāthaBaladeva
ŚB 1.3.28
ete cāṁśa-kalāḥ puṁsaḥ kṛṣṇas tu bhagavān svayam |
indrāri-vyākulaṁ lokaṁ mṛḍayanti yuge yuge ||
Translation
— translation pending —
Commentary
Madhvācārya
bhāgavata-tātparyam
ete proktā avatārāḥ |
mūla-rūpī kṛṣṇaḥ svayam |
jīvās tat pratibimbāṁśā varāhādyāḥ svayaṁ hariḥ | dṛśyate bahudhā viṣṇur aiśvaryādika eva tu ||
Śrīdhara Svāmī
bhāvārtha-dīpikā
tatra viśeṣam āha—ete ceti |
puṁsaḥ parameśvarasya kecid aṁśāḥ kecit kalā-vibhūtayaś ca |
tatra matsyādīnām avatāratvena sarvajñatva-sarvaśaktimattve’pi yathopayogam eva jñāna-kriyā-śakty-āviṣkaraṇam |
kumāra-nāradādiṣv ādhikārikeṣu yathopayogam aṁśa-kalāveśaḥ |
tatra kumārādiṣu jñānāveśaḥ |
pṛthvādiṣu śakty-āveśaḥ |
kṛṣṇas tu bhagavān sākṣān nārāyaṇa eva |
āviṣkṛta-sarva-śaktitvāt |
sarveṣāṁ prayojanam āha |
indrārayo daityās tair vyākulam upadrataṁ lokaṁ mṛḍayanti sukhinaṁ kurvanti ||
Jīva Gosvāmī
krama-sandarbhaḥ
tad evaṁ paramātmānaṁ sāṅgam eva nirdhārya proktānuvāda-pūrvakaṁ śrī-bhagavantam apy ākāreṇa nirdhārayati—eta iti |
“ete cāṁśa-kalāḥ” ity eva pāṭhaḥ svāmi-sammataḥ |
ūnanavatitame tathā ṭīkāyāṁ darśanāt |
tataś ca ete pūrvoktāḥ, ca-śabdād anuktāś ca |
prathamam uddiṣṭasya puṁsaḥ puruṣasyāṁśa-kalāḥ |
kecit svayam evāṁśāḥ sākṣād-aṁśatvenāṁśāṁśatvena ca dvividhāḥ |
kecid aṁśāviṣṭatvād aṁśāḥ, kecit tu kalā-vibhūtayaḥ |
iha yo viṁśatitamāvatāratvena kathitaḥ sa kṛṣṇas tu bhagavān |
eṣa hi puruṣasyāpy avatārī bhagavān ity arthaḥ |
atra anuvādam anuktvaiva na vidheyam udīrayet iti vacanāt kṛṣṇasyaiva bhagavattva-lakṣaṇo dharmaḥ sādhyate, na tu bhagavataḥ kṛṣṇatvam ity āyātam |
tataḥ śrī-kṛṣṇasyaiva bhagavattva-lakṣaṇa-dharmitve siddhe mūlatvam eva sidhyati, na tu tataḥ prādurbhūtatvam |
etad eva vyanakti svayam iti |
tatra ca svayam eva bhagavān, na tu bhagavataḥ prādurbhūtatayā, na tu vā bhagavattvādhyāsenety arthaḥ |
na cāvatāra-prakaraṇe’pi paṭhita iti saṁśayaḥ |
paurvāparye pūrva-daurbalyaṁ prakṛtivad iti nyāyāt |
yathāgniṣṭome yady udgātā vicchidyād adakṣiṇena yajeta yadi pratihartā sarvasva-dakṣiṇena iti śrutes tayoś ca kadācid dvayor api vicchede prāpte viruddhayoḥ prāyaścittayoḥ samuccayāsambhave ca param eva prāyaścittaṁ siddhāntitam, tadvad ihāpīti |
athavā “kṛṣṇas tu bhagavān svayam” iti śrutyā prakaraṇasya bādhāt |
yathā śaṅkara-śārīrike bhāṣye śruty-ādi-balīyastvāc ca na bādhaḥ [ve.sū. 3.3.50] iti sūtre, te haite vidyācita eva iti śrutir manaś cid-ādīnām agnīnāṁ prakaraṇa-prāptaṁ kriyānupraveśa-lakṣaṇam asvātantryaṁ bādhitvā vidyācittvenaiva svātantryaṁ sthāpayati tadvad ihāpīti |
ata etat-prakaraṇe’py anyatra kvacid api bhagavac-chabdam akṛtvā tatraiva bhagavān iti, bhagavān aharad bharaṁ [bhā.pu. 1.3.23] ity anena kṛtavān |
tataś cāsyāvatāreṣu gaṇanāt tu svayaṁ bhagavān apy asau svarūpa-stha eva nija-parijana-vṛndānām ānanda-viśeṣa-camatkārāya kim api mādhuryaṁ nija-janmādi-līlayā puṣṇan kadācit sakala-loka-dṛśyo bhavatīty apekṣayaivety āyātam |
yathoktaṁ brahma-saṁhitāyām—
rāmādi-mūrtiṣu kalā-niyamena tiṣṭhan nānāvatāram akarod bhuvaneṣu kintu | kṛṣṇaḥ svayaṁ samabhavat paramaḥ pumān yo govindam ādi-puruṣaṁ tam ahaṁ bhajāmi ||
[bra.saṁ. 5.39]
avatārāś ca prākṛta-vaibhave’vataraṇam iti |
śrī-kṛṣṇa-sāhacaryeṇa śrī-rāmasyāpi puruṣāṁśatvātyayo jñeyaḥ |
atra tu-śabdo’ṁśa-kalābhyaḥ puṁsaś ca sakāśād bhagavato vailakṣaṇyaṁ bodhayati |
yad vā, anena tu-śabdena sāvadhāraṇā śrutir iyaṁ pratīyate |
tataś ca sāvadhāraṇā śrutir balavatī iti nyāyena śrutyaiva śrutam apy anyeṣāṁ mahā-nārāyaṇādīnāṁ svayaṁ bhagavattvaṁ guṇībhūtam āpadyate |
evaṁ puṁsa iti bhagavān iti ca prathamam upakramoddiṣṭasya tasya śabda-dvayasya tat-sahodareṇa tenaiva-śabdena ca pratinirdeśāt tāv eva khalv etāv iti smārayati |
uddeśa-pratinirdeśayoḥ pratīti-sthagitatā, tan-nirasanāya vidvadbhir eka eva śabdaḥ prayujyate, tat-samo vā |
yathā jyotiṣṭomādhikaraṇe vasante vasante ca jyotiṣā yajeta ity atra jyotiḥ-śabdo jyotiṣṭhoma-viṣayo bhavatīti |
indrārīti padyārdhaṁ tatra nānveti |
tu-śabdena vākyasya bhedanāt |
tac ca tāvataivākāṅkṣā-paripūrteḥ |
eka-vākyatve tu ca-śabda evākariṣyata |
tataś cendrārīty atrārthāt ta eva pūrvoktā eva mṛḍayantīty āyāti |
atra viśeṣa-jijñāsāyāṁ śrī-kṛṣṇa-sandarbho dṛśyaḥ |
tat-tat-prasaṅge ca darśayiṣyate ||
[kṛṣṇa-sandarbha 28]
Viśvanātha Cakravartī
sārārtha-darśiṇī
nanv eṣāṁ sarveṣāṁ tulyatvam eva vā asti vā tāratamyam ? ity apekṣāyām āha—ete ceti |
ete pūrvoktāḥ ca-śabdād anuktaś ca puṁsaḥ prathama-nirdiṣṭasya puruṣasya aṁśa-kalāḥ kecid aṁśāḥ matsya-kūrma-varāhādyāḥ kecit kalāḥ kumāra-nāradādayaḥ āveśā yad uktaṁ bhāgavatāmṛte—
jñāna-śakty-ādi-kalayā yatrāviṣṭo janārdanaḥ | ta āveśā nigadyante jīvā eva mahattamāḥ ||
vaikuṇṭhe’pi yathā śeṣo nāradaḥ sanakādayaḥ |
[la.bhā. 1.1.18-19]
yathā pādme—
āviṣṭo’bhūt kumāreṣu nārade ca harir vibhuḥ ||
[la.bhā. 1.4.36]
yathā tatraiva—
āviveśa pṛthuṁ devaḥ śaṅkhī cakrī caturbhujaḥ ||
etat te kathitaṁ devi jāmadagner mahātmanaḥ | śaktyāveśāvatārasya caritaṁ śārṅgiṇaḥ prabhoḥ ||
kaler ante ca samprāpte kalkinaṁ brahma-vādinam | anupraviśya kurute vāsudevo jagat-sthitim ||
[la.bhā. 1.4.37, 39, 42]
tatra kumāra-nāradādiṣu jñāna-bhakti-śakty-aṁśāveśaḥ |
pṛthādiṣu kriyā-śakty-aṁśāveśaḥ |
te cāveśā mahā-śaktyā alpa-śaktyā ceti |
dvividhāḥ prathamāḥ kumāra-nāradādyāḥ avatāra-śabdenocyate |
dvitīyāḥ marīci-manv-ādyāḥ vibhūti-śabdeneti bhedo jñeyaḥ |
iha yo viṁśatitamāvatāratvena kathitaḥ sa kṛṣṇas tu bhagavān, na tv aṁśaḥ, na cāṁśī puruṣaḥ, kintu bhagavān |
jagṛhe pauruṣaṁ rūpaṁ bhagavān mahad-ādibhiḥ [bhā.pu. 1.3.1] iti padyokto yaḥ puruṣasyāvatārī bhagavān sa evety arthaḥ |
anuvādam anuktvaiva na vidheyam udīrayet iti darśanāt kṛṣṇasyaiva bhagaval-lakṣaṇo dharmaḥ sādhyate na tu bhagavataḥ kṛṣṇatvaṁ tena kṛṣṇa eva bhagavān mūla-bhūta iti |
etad eva punaḥ spaṣṭīkurvann āha—svayam iti |
tena puruṣāvatāriṇau bhagavato mahā-nārāyaṇād api kṛṣṇasyotkarṣaḥ sādhitaḥ |
ata eva chāndogye pañcama-prapāṭhake—jyāyāṁś ca pūruṣaḥ [chā.u. 3.12.6] , sarvaṁ khalv idaṁ brahma [chā.u. 3.14.1] , yat prāṇā ādityā [chā.u. 3.16.5?] ity ādy uktā paścād upasaṁhṛtaṁ kṛṣṇāya devakī-putrāya [chā.u. 3.17.7] ity-ādinā |
tenātra puruṣādibhyo’pi śreṣṭho devakī-putra iti jñeyaḥ |
tad apy avatāra-madhye tasya gaṇanam |
bhūrlokastha-mathurādi-dhāma-vilāsitvān nara-līlātvāt prāpañcika-lokeṣu karuṇādhikyād āvirbhāva-tirobhāvābhyāṁ ca |
tathā ca śrī-gopāla-tāpanī-śrutiś ca—sa hovācābja-yonir yo’vatārāṇāṁ madhye śreṣṭho’vatāraḥ ko bhavati yena lokās tuṣṭā bhavanti, yaṁ smṛtvā muktā asmāt saṁsārāt taranti |
kathaṁ vāsyāvatārasya brahmatā bhavati [go.tā.u. 2.25] iti |
nanu tatrāṁśenāvatīrṇasya viṣṇor vīryāṇi śaṁsa naḥ iti |
diṣṭyāmba te kukṣi-gataḥ paraḥ pumān aṁśena sākṣād bhagavān bhavāya naḥ iti |
tāv imau vai bhagavato harer aṁśāv ihāgatau ity-ādi bahu-vākya-virodhe kṛṣṇas tu bhagavān svayam ity ekenaiva vākyena kṛṣṇasya pūrṇatvaṁ kathaṁ vyavatiṣṭhatām ? atrocyate—śrī-bhāgavata-śāstrārambhe janma-guhyādhyāyo’yaṁ sarva-bhagavad-avatāra-vākyānāṁ sūcakatvāt sūtram |
tatra ca “ete cāṁśa-kalāḥ puṁsaḥ kṛṣṇas tu bhagavān svayam” iti paribhāṣā-sūtram |
yatra yatrāvatārāḥ śrūyante, tatrānyān puruṣāṁśatvena jānīyāt, kṛṣṇas tu svayaṁ bhagavattveneti |
pratijñā-rūpam idaṁ sarvatropatiṣṭhate |
paribhāṣā hy eka-deśasthā sakalaṁ śāstram abhiprakāśayati yathā veśma-pradīpa iti prāñcaḥ |
sā ca śāstre sakṛd eva paṭhyate na tv abhyāseneti vākyānāṁ koṭir api anenaikenāpi mahārāja-cakravartineva śāsanīyā bhaved ity etad viruddhāyamānānāṁ teṣāṁ vākyānām etad anuguṇārthataiva tatra tatra vyākhyeyā |
kiṁ ca, teṣāṁ vākyāṁ prākaraṇikatvena durbalatvāt asya tu śruti-rūpatvena prābalyāt |
śruti-liṅga-vākya-prakaraṇa-sthāna-samākhyānāṁ samavāye pāradaurbalyam artha-viprakarṣād iti nyāyena tāny evārthāntaratayā saṅamanīyani |
na tu tad anurodhenaitad ity ataḥ śrīdhara-svāmi-pādair api tatra tatra tathaiva samādhitam iti |
nanu matsya-kūrmādy-avatārāṇāṁ kṛṣṇasya ca dvibhujatva-caturbhujatva-bālatva-kiśoratvādy-ākārāṇāṁ ca sarveṣāṁ nityatva-śravaṇāt anekeśvaratva-prasaktiḥ ? maivam |
bahu-mūrty-eka-mūrtikaṁ [bhā.pu. 10.40.7] iti daśamād yathā ekasyaiva jīvasya kāla-bhedenālpa-śaktika-bahu-śaktitvena naśvara-sva-bhinna-vigraha-dhāritvaṁ pratīyate |
evam ekasyaiveśvarasya sarva-vyāpakasyācintya-śaktyā yaugapadyenaivānantya-nitya-sva-bhinna-vigraha-dhāritvam |
jīvānām anantānām ānantya īśvarasyaikasyaivānantyam iti jīva-dṛṣṭyaiva tad-vilakṣaṇa īśvaraś ca pratyetavya iti |
nanv ānanda-mātrasya cid-vastuno vyāpakasya parameśvarasya kiṁ nāmāṁśitvam aṁśatvaṁ vā paricchinnasyaiva vastuno bhāga-vibhāgādi-sambhavāt ? yad uktaṁ mahā-vārāhe—
sarve nityāḥ śāśvatāś ca dahās tasya parātmanaḥ | hānopādāna-rahitā naiva prakṛtijāḥ kvacit ||
paramānanda-sandohā jñāna-mātrāś ca sarvataḥ | sarve sarva-guṇaiḥ pūrṇā sarva-doṣa-vivarjitāḥ ||
satyam |
tad api tasya mādhuryaiśvarya-kāruṇyādi-śakti-prākaṭya-tāratamyenaivāṁśatva-pūrṇa-vyavasthā |
āvirbhāvita-pūrṇa-sarva-śaktitvaṁ pūrṇatvam |
āvirbhāvita-yathā-prayojanālpa-śaktitvam aṁśatvam |
yad uktaṁ bhāgavatāmṛte—
śakter vyaktis tathāvyaktis tāratamyasya kāraṇam ||
śaktiḥ samāpi pūryādi-dāhe dīpāgni-puñjayoḥ | śītādy-ārti-kṣayenāgni-puñjād eva sukhaṁ bhavet ||
[la.bhā. 1.5.90-91]
evaṁ ca pūrṇatvāṁśatvābhyām utkarṣā-prakarṣau mahānubhāva-munīnām apy anubhava-siddhau jñeyau |
yathā tṛtīye—
āsīnam urvyāṁ bhagavantam ādyaṁ saṅkarṣaṇaṁ devam akuṇṭha-sattvam | vivitsavas tattvam ataḥ parasya kumāra-mukhyā munayo’nvapṛcchan ||
svam eva dhiṣṇyaṁ bahu mānayantaṁ yad vāsudevābhidham āmananti ||
[bhā.pu. 3.8.3-4]
ataś cid-vastunaḥ parameśvarasyāṁśāṁśitva-bhedo na viruddhaḥ |
yad uktaṁ vārāhe— svāṁśaś cātha vibhinnāṁśa iti dvedhāṁśa iṣyate ity-ādi, tatra matsyādīnām avatāratvena sarvajñatva-sarva-śaktitve’pi yathopayogam eva jñāna-kriyā-śakty-āvikṣaraṇam | kumāra-nāradādiṣv ādhikārikeṣu yathopayogam aṁśa-kalāveśa iti śrīdhara-svāmi-pādāḥ |
atra prācāṁ kārikāḥ—
nṛsiṁho jāmadagnyaś ca kalkiḥ puruṣa eva ca | bhagavattve ca tatrāder aiśvaryasya prakāśakāḥ ||
nārado’tha tathā vyāso varāho buddha eva ca | dharmāṇām eva vaividhyād amī dharma-pradarśakāḥ ||
rāmo dhanvantarir yajñaḥ pṛthuḥ kīrti-pradarśinaḥ | balarāmo mohinī ca vāmanaḥ śrī-pradhānakāḥ ||
śrīr atra saundaryam |
dattātreyaś ca matsyaś ca kumāraḥ kapilas tathā | jñāna-pradarśakā ete vijñātavyā manīṣibhiḥ ||
nārāyaṇo naraś ceti kūrmaś ca ṛṣabhas tathā | vairāgya-darśino jñeyās tat-tat-karmānusārataḥ ||
kṛṣṇaḥ pūrṇa-ṣaḍ-aiśvarya-mādhuryāṇāṁ mahodadhiḥ | antarbhūta-samastāvatāro nikhila-śaktimān || iti |
sarveṣāṁ sādhāraṇa-prayojanam āha—indrārayo’surās tais tan-mataiś ca vyākulam upadrutaṁ lokaṁ mṛḍayanti sukhinaṁ kurvanti |
yuge yuge tat-tat-samaye ||
Baladeva Vidyābhūṣaṇa
vaiṣṇavānandinī
prapañcāvatīrṇatva-dharma-sāmānyena mīna-kamaṭhādiṣu kṛṣṇaṁ paṭhitvātha tad-yāthātmyaṁ smarann āha—ete iti |
ete prāg uktāś cādanuktāś ca puṁso garbhodaśayāṁśa-kalāḥ mīnādayoṁśāḥ kumārādayo jñāna-bhakti-kriyāṁśāveśāḥ |
tur bhede'vadhāraṇe vā |
tan-madhya-paṭhitaḥ kṛṣṇas tu svayaṁ bhagavān |
na tu mīnādy aṁśī pumān, svayaṁ-dāsās tapasvina ity atra yathā tapasvi-dāsyaṁ svānyānapekṣi, tathāsya bhagavattvam anyāpekṣi nety arthaḥ |
evam eva gopyas tapaḥ kim acaran ity-ādāvānanya-siddham iti vakṣyati |
etena vāsudevasya paravyomādhīśasya vā kṛṣṇatvaṁ vadan-nirastaḥ |
tathātve svayam ity ādi vyākupyet |
idaṁ vākyaṁ śruti-rūpaṁ nirapekṣa-ravatvāt prabalaṁ bhavati |
aṁśatva-vākyaṁ yat kvacid vīkṣyate, taṁ prākaraṇikatād-durbalam |
śruti-liṅga-vākya-prakaraṇa-sthāna samākhyānāṁ samavāye pāradaurbalyam artha-viprakarṣāt iti pūrvatantra-nirṇayāt |
tataś-cāṁśa-vākyenaitad anuguṇārthakena bhāvyam |
kiṁ ca śāstrārambhe janma-guhyādhyāyasyāsya nikhilāvatāra-vākyānāṁ sūcanaṁ sūtratvam |
tatra caite cāṁśety asya paribhāṣātvam aniyame niyamakṛtvāt |
yatra yātrāvatārāḥ paṭhyante, tatretare puṁso'mśatvena bodhyāḥ kṛṣṇas tu svayaṁ bhagavattveneti sakṛt paṭhitāpi sarvatra sañcaret |
iha kṛṣṇasya svayaṁ-bhagavatvaṁ sādhyate, na tu svayaṁ bhagavataḥ kṛṣṇatvam |
anuvādam anuktvaiva na vidheyam udīrayet iti dhvani-kṛd ukteḥ |
ayam aṁśāṁśi-bhāvaḥ sūtrair api darśitaḥ prakāśādivan-naivaṁ paraḥ, smaranti ca ity-ādibhiḥ |
nanu nirbhedasyaikasya bhagavattattvasya kathaṁ tad-bhāva iti cec-chakti-vyakti-tāratamyād iti gṛhāṇa |
yathaikasya viprasya kvacid udgṛhīta-sarva-śāstrasya sarva-jñatvaṁ, kvacid udgṛhītadvyoka-śāstrasya tasyaiva kiñcic-chāstra-jñatvaṁ, tadvat |
tatrāṁśitvaṁ sarvadāvirbhāvita-sarva-śaktitvam, aṁśatvantu sarvadāvirbhāvita-yathā-prayojana-kiñcic-chaktitvaṁ bodhyam |
anyathāṁ śairaṁśyanuvṛttiḥ śāstrāvadhṛtā vibhajyetety anyatra vistaraḥ |
nanu tad-bhāvavāde sarve sarva-guṇaiḥ pūrṇāḥ sarva-doṣa-vivarjitāḥ iti mahā-vārāha-vākyaṁ pīḍyeta, maivaṁ, tasya svarūpa-sat-sarva-guṇakatva-nivedanenopakṣīṇatvāt |
anyathā tad-bhāva-bodhakāni vākyāni sūtrāṇi ca pīḍyerann iti siddhas tad-bhāvaḥ |
avatārāṇāṁ sādhāraṇaṁ prayojanam āha—indrārīti indrāribhir asurair vyākulam upadrutaṁ lokaṁ bhuvanaṁ mṛḍayanti sukhayantīti, yuge yuge tat-tad avasare ||
vīrarāghavaḥ (vyākhyā) : (śrī-kṛṣṇāya namaḥ ) ||
etad-vacanārtham evāha eta iti |
ete ṛṣi-prabhṛtayas tu puṁso'niruddhākhyasya aṁśakalāḥ aṁśāṁśa-saṁbhūtāḥ |
kṛṣṇas tu bhagavān svayam iti śrī-kṛṣṇasya pūrṇāvatāratvam uktam |
udāhṛta-bhagavad-vacanena vibhūty-ādimatāṁ jantūnāṁ mamatvena nirdiṣṭa-śrī-kṛṣṇasya tejo'ṁśa-saṁbhavatvaṁ śrī-kṛṣṇasya pūrṇatvaṁ sthāpitam |
atrāpi bhagavān ity anena pūrṇa-ṣāḍguṇyatvam avagatam |
yad vā, atraitadityanena pūrvokteṣu hiraṇyagarbhasanakādiṣu keṣāṁcid-varāhanārāyaṇamatsyakūrmamohinīnṛsiṁhavāmanaśrīrāmāvatārāṁāṁ pūrṇānāṁ sattvepi dvi-tri-nyāyena sarvepyavatārāḥ parāmṛśyate |
tatra pūrṇatvaṁ nāma ṣāḍguṇyapūrṇatvena rūpeṇa sākṣādavatīrṇatvam |
aṁśāṁśasaṁbhūtatvaṁ nāma tattajjīvāṁtarātmatayāvasthitasya ṣāḍguṇyapūrṇasya bhagavataḥ kenāyyaiśvaryavīryādiguṇaleśena jīvadvārāvibhūtena viśiṣṭatayā sañjātatvaṁ, niraṁśasya brahmasvarūpasyaikadeśabhedenāvirbhāvāsaṁbhavāt |
nanu dharmisvarūpaikadeśavācinoṁśaśabdasya kathaṁ guṇaparatvam iti cenna, apṛthak-siddhaviśeṇasyāpyaṁśaśabdavācyatvādviśiṣṭavastvekadeśatvasyaivāṁśapadapravṛtti-nimittatvādviśiṣṭavastvekadeśatvasyaivāṁśapadapravṛttinimittatvādviśiṣṭavastveka deśatvaṁ ca viśeṣaṇaviśeṣyayorekadeśatayā dvayorapyaviśiṣṭaṁ vārāhādyavatārāṇāṁ pūrṇatvaṁ tu tattatpurāṇādibhya evāvagaṁtavyaṁ, sarvāvatārasādhāraṇaṁ prayojanamupasaṁharati indreti indrāribhirasurādibhirvyākulamupadrutaṁ lokaṁ yuge yuge pratiyugaṁ mṛḍayanti ||
vijayadhvajaḥ (pada-ratnāvalī) : tarhi ke svarūpāṁśā iti tatrāha eta iti |
sa eva prathamam ity ārabhyāthāsāvityaṁtena proktā ete śeṣaśāyinaḥ paramapuruṣasya svāṁśakalā.h svarūpāṁśāvatārā.h na tatrāṁśāṁśināṁ bhedaḥ pratibibāṁśavat kimuktaṁ bhavati kṛṣṇo meghaśyāmaḥ śeṣaśāyī mūlarūpī padmanābho bhagavān svayaṁ tu svayam eva na śākhiśākhāvat bhedābhedopīti bhāva ityāha indrāribhirdetyairvyākulaṁ janaṁ tatsthānaṁ ca yuge yuge avatīrya mṛḍayanti rakṣatītyanvayaḥ ||
śukadevaḥ (siddhānta-pradīpaḥ) : ete puṁsaḥ puruṣāvatārasya aṁśakalāḥ chatriṇo yāṁtīti nyāyena kecidaṁśāḥ kecikalāḥ kecidvibhūtayaḥ kecitsvarūpāvatārā iti bodhyam |
kṛṣṇastu bhagavān svayam ity anvayaḥ |
jagṛhe pauruṣaṁ rūpaṁ bhagavāniti prāgukto yasya puruṣopyavatāraḥ sa bhagavān śrī-kṛṣṇa ity arthaḥ |
mahatsraṣṭur api puruṣasya śrī-kṛṣṇāvatāratvaṁ tvattaḥ pumānsamadhigamyasya yayāsyavīryaṁ dhatte mahāṁtam iva garbhamamoghavīryaḥ |
soyaṁ tayānugata ātmana āṁḍakośaṁ haimaṁ sasarja bahirāvaraṇairupetam ity ekādaśe prasiddham eva—śuddhe mahāvibhūtyākhye parabrahmaṇi vartate |
maitreya bhagavacchabdaḥ sarva-kāraṇakāraṇe ||
ityevaṁ śrīparāśarādibhirvyākhyātaḥ svayaṁ bhagavān vinikhilebhyaḥ paraḥ brahmanārāyaṇavāsudevādiśabdābhiveyaḥ śrī-kṛṣṇa iti bhāvaḥ |
mattaḥ parataraṁ nānyad iti śrīmukhokteś ca |
sarveṣāṁ prayojanam āha mṛḍayaṁtīti sukhinaṁ kurvaṁti ||
vallabhācāryaḥ (subodhinī) : sarveṣāṁ sāmānyataḥ svarūpaṁ prakṛtiphalaṁ cāha ṛṣaya iti dvābhyām |
ṛṣayaḥ aryamādayaḥ manavaḥ svāyaṁbhuvādayo devāḥ vasvādayaḥ manuputrāḥ priyavratādayaḥ mahaujasaḥ anyeṣvativīryavaṁtaḥ ete sarve sattvamūrterbhagavato viṣṇo rirakṣiṣoḥ kalādharmāveśina iti arthaḥ |
prajāpatayo marīcyādayaḥ cakāreṇānyasaṁbaṁdhaṁ vārayati smṛtā iti |
pramāṇaṁ pūrvoktāḥ kumārādayas tu kecana aṁśāḥ kecana kalāḥ te cāvatārāveśabhedena nirūpitāḥ, cakārādanuktā api puṁso nārāyaṇasya brahmāṁḍamūrteḥ aṁśāḥ kalāś ca |
kṛṣṇeti tathātvaṁ sāmānyataḥ prāptaṁ tuśabdena vyāvarttayati yasyāṁśāḥ puruṣādayaḥ sa bhagavān kṛṣṇa ity arthaḥ |
sāmānyataḥ prayojanam āha indreti |
iṁdrārayo daityāḥ tairvyākulaṁ jaganmṛḍayaṁti sukhayaṁti pratiyugaṁ caite'vatārāḥ pratikalpaṁ caturdaśamanvaṁtarāṇīva asaṅkhyātānāmuktatvāt yathāprayojanaṁ sarvatrāvatāra iti boddhavyam ||
27-28||
giridharaḥ (bāla-prabodhinī) : evamavatārāṇāṁ madhye sāmānyato gaṇanāt śrī-kṛṣṇasyāpyavatārāntaratulyatvaṁ prāptamatastatra viśeṣamāha—eta iti |
ete pūrvoktāḥ—cakārādanuktā api-puṁso nārāyaṇasya kecidaṁśāḥ kecicca kalāḥ |
kṛṣṇastu bhagavān aiśvaryādiṣaḍguṇapūrṇo nārāyaṇaḥ svayam eva |
pūrṇatvaṁ nānāvirbhūtasarvaśaktitvam |
aṁśakalātvaṁ ca tattajjīvapraveśena tatkāryānurūpāvirbhūtajñānakriyāśaktitvam |
tatrāpi praviṣṭasya mahāśaktyāvirbhāve'ṁśatvavyavahāraḥ |
alpaśaktyāvirbhāve tu kalāvibhūtiriti vyavahāraḥ |
tathā coktaṁ pādme—āviṣṭo'bhūtkumāreṣu nārade ca harirvibhuḥ |
āviveśa pṛthuṁ devaḥ śaṅkhī cakrī caturbhujaḥ ||
etatte kathitaṁ devi jāmadagnermahātmanaḥ |
śaktyāveśāvatārasya caritaṁ śāṅgiṇaḥ prabhoḥ ||
kalerante ca samprāpte kalkinaṁ brahmavādinam ||
anupraviśya kurute vāsudevo jagatsthitim iti |
anyathā vibhāgarūpāṁśatve tu acyutatvāvikāritvākāritvādipratipādakaśāstravirodhāpatteḥ |
sarvāvatārāṇāṁ sādhāraṇaṁ prayojanam āha—indreti |
indrāribhirdaityairvyākulamupadrutaṁ lokaṁ yuge yuge pratiyugaṁ tattadavasare'vatārā mṛḍayanti sukhinaṁ kurvantītyarthaḥ ||